اصول فنی ردیاب های جی پی اس حیوانات خانگی

ردیاب‌های حیوانات خانگی معمولاً از موقعیت‌یابی ماهواره‌ای GPS و BeiDou استفاده می‌کنند که با استفاده از موقعیت‌یابی Wi{0}}موقعیت‌یابی Wi{0}، موقعیت‌یابی ایستگاه پایه LBS و موقعیت‌یابی به کمک AGPS{1}}برای دستیابی به موقعیت‌یابی چند سطحی در داخل و خارج از منزل، تکمیل می‌شود. علاوه بر این، برخی از ردیاب‌های جدیدتر از فناوری شبکه{4}خود سازماندهی، مستقل از شبکه‌های تلفن همراه عمومی و هزینه‌های خدمات مرتبط با آنها استفاده می‌کنند. یک ایستگاه پایه کوچک می تواند بردی حدود 2.5 کیلومتر را پوشش دهد و از ردیابی همزمان چندین حیوان خانگی پشتیبانی کند. دقت موقعیت یابی آنها می تواند به 2.5 متر یا در محدوده 5-10 متر برسد.

انتقال داده‌های اولیه به شبکه‌های 2G متکی بود، اما اکنون فناوری‌های شبکه 4G LTE، Cat M1 و NB{3}}IoT کم{4}}گستردگی-برای انتقال داده‌ها استفاده می‌شوند که از ردیابی زمان واقعی پشتیبانی می‌کنند. با توجه به حذف تدریجی شبکه‌های 2G، این فناوری به سمت NB{9}}IoT همراه با Wi{10}}موقعیت‌یابی ایستگاه پایه و Wi{10}} تکامل یافته است.

سخت‌افزار اصلی، مانند تراشه‌های NB{0}}اینترنت اشیا، دارای مصرف انرژی کم (۰.۹μA در حالت PSM)، اندازه کوچک (۱۳×۱۴ میلی‌متر) و یکپارچگی بالا هستند که آنها را برای ردیاب‌ها مناسب می‌کند. این دستگاه‌ها با استفاده از تراشه‌های کم مصرف و راه‌حل‌های ارتباطی (مانند NB-IoT و Cat M1)، کنترل مصرف انرژی را به دست می‌آورند و برخی از دستگاه‌ها به زمان‌های آماده به کار چند ماهه یا حتی یک ساله می‌رسند. صنعت در حال تجربه تکرار سریع فناوری است و برخی از محصولات در حال توسعه در تلاش هستند تا عمر باتری مکان یاب را به یک ماه افزایش دهند.